Broek & rok

Voor Inias nog eens een broek gemaakt volgens dit patroon. Maar deze keer met zakken en op genaaide zakken. Inias heeft niet graag tierlantijntjes. Dus is het een heel sobere broek zonder bias.
Hij zit heel goed (en hij zakt niet af) vind Inias. En dat doet me deugd om te horen.

Een hele tijd geleden had ik samen met mama een lap stof op de kop kunnen tikken. Weliswaar met een foutje in het stof.
Ik zou er een rok van maken voor haar. Maar ik durfde de stap niet zo goed te zetten. Het was tricot!
Toch al mijn moed bij mekaar geraapt. Ik heb toch wel wat gevloekt. Maar dat lag niet zozeer aan de tricot maar omdat ik rekening moest houden met dat foutje. De zoom heb ik frivool gehouden met een speciale tricotsteek. (ik ken dus echt wel niks van die naaitermen)

Patroon: knipmode nr 1 jan 2012 (zonder rits)

En dan nog een kaartje. Ik vind de kleurencombinatie niet zo geslaagd. Maar zo veel hopen stof heb ik niet liggen. Ik doe het met restjes. En niet zo mooi afgewerkt.

Na-apen

Ik zag dit kaartje. En dacht dat moet ik zeker onthouden om ook eens te maken.
Helaas (ja inderdaad helaas) deed er zich iets voor waardoor ik het vlugger gemaakt heb.

het schommelpaardje maakt het persoonlijk.

Duidelijkheid

Al heel fel bedankt voor jullie lieve reacties.

MAAR ik ben misschien niet heel duidelijk geweest. Er is niemand die mijn foto's heeft gebruikt.  Als je bvb een bepaalde zoekopdracht ingeeft bij google afbeeldingen kom je foto's tegen die je op je blog hebt gezet met naam en toenaam. Natuurlijk ook die van andere blogs.
Ik weet wel dat dat zo is. Maar als je dan plots je kind daar ziet staan, begin je toch even te denken over het gegeven internet.
Zoals als je bvb mailt naar iemand over een bepaald onderwerp. Dan zie je in de zijbalk allemaal links die er mee te maken hebben. Privacy!!!!
Maar het is en blijft dat ik het zelf ook leuk vind om blogs te lezen en het is altijd fijn als er een foto bij staat. Dat leest wat leuker en zo lang het allemaal onschuldig blijft is het ok. En je doet er natuurlijk veel inspiratie op.
Ik ben gewoon een piekeraar (over vanalles en nog wat)
Ik hoop niet dat ik jullie nodeloos ongerust heb gemaakt, want dat is nergens voor nodig.

Geschrokken

Noem me naïf, niet meer van deze tijd, onwetend, dom,... of ik ben ze gewoon allemaal.

Laatst was ik iets aan't zoeken op "google afbeeldingen" en kwam ik daar foto's tegen  van mijn kinderen (afkomstig van mijn blog).
Ik weet dat als je iets op het web zet het zijn weg overal vindt. Maar toch was ik geschrokken.
Hoe kon ik mijn onschuldige kinderen (die zelf nog niks te zeggen hebben daarover) zo het Wereld Wijde Web insmijten en ze delen met de hele wereld!!! Terwijl ik mezelf anoniem hou. Zoals zovele medebloggers.
Ja, ik weet dat een blog door iedereen gelezen kan worden. Maar om ze dan op een andere plaats tegen te komen deed me toch even nadenken over de impact van even een blogje te hebben.
Wat gaan mijn kinderen er later van vinden als ze zichzelf tegen komen. Ook al zijn het geen compromitterende foto's.
Ik twijfelde even of ik wel verder zou gaan met mijn blog om de "schade" te beperken. Ook al is het "kwaad" geschied. Of zou er een andere manier zijn, veel anoniemer: geen foto's van de kinderen meer, geen namen meer gebruiken maar afkortingen, foto's met blokjes,....
Of op de gewone weg verder gaan.
Ik weet het niet. Ik ben er nog altijd niet uit.

Maak ik me zorgen om niks of ben ik gewoon flauw.
Hebben jullie er nooit problemen mee?

Kerstcadeaus en etc.

Eindelijk kan ik mijn kerstcadeaus die ik voor mijn neefje en nichtjes ( en de kindjes van vrienden) heb gemaakt laten zien.

Voor Finn, de dierenvriend.

Maya, de oudste

Ilena. Dit was geen kerstcadeau.

Ook voor dochterlief, Ilena.

Julie. Het dochtertje van een vriendin. Ik ken haar al van mijn 6de en we hebben elkaar op balletles leren kennen. Vandaar meisje met tutu.

Jongste nichtje, Juno,met pamperpoepje

Frederik (broer van Julie) autoliefhebber.

Mijn neefje, Kaan, houdt van dino's. Ik vind deze persoonlijk de mooiste.

En ik heb ook nog wat dingen gemaakt van Fimo.

Een lukte niet goed om een fatsoenlijke foto te trekken.

Ook zijn we druk bezig geweest met het leggen van akoestische isolatie op het verdiep. Dat is nodig als je een houtskeletbouw hebt.

Inias moest voor de kerstviering op school in het wit zijn. Ik heb dus geen witte kleren voor hem. Dat blijft toch nooit wit. Ik heb dan maar vlug zelf een witte broek gemaakt die hij achteraf kan aandoen als pyjama.  Lekker zacht.

Vanalles wat

Eindelijk is ie af!!! Ilena staat er heel schattig mee. Ik zag het hier. En was er meteen weg van.
Ik vond het echt niet gemakkelijk om te maken. Er zijn een aantal fouten. Ik was vergeten (natuurlijk toen ik het stof al geknipt had) dat ik rekening moest houden met een pamperpoep. Ik heb de zijkanten daardoor open moeten laten. Waardoor er ook geen voering inzit.
Maar ondanks alle foutjes vind ik hem toch mooi.
DE SALOPET:

En om in de sfeer van verbouwen/bouwen (zoals bij zovelen) te blijven, ook hier een aantal foto's.
Onze gyprocman is begonnen.  Tis te zeggen. Hij is 2 dagen gekomen. En is nu ergens anders bezig. Om rond 5 december terug te beginnen tot kerst. Hopelijk komt hij na de feestdagen dadelijk terug bij ons. Anders geraakt het nooit af en kunnen wij ook niet verder.

Een kalender voor Inias zodat hij mij niet meer de oren van het hoofd zaagt wanneer er wat gebeurt.
Het idee komt van deze dame.

Hier kunnen ze uren mee bezig zijn. Met alle gevolgen van dien (bij Ilena dan). Inias maakt zoveel tekeningen dat ik geen plaats meer heb om ze op te hangen.

De zak voor Sofie

Een paar weken geleden namen we op de crèche van Ilena afscheid van een fantastische opvoedster. Als ze dit zou lezen: we missen je!! veel succes met je nieuwe job.
Als cadeautje maakte ik de alom bekende piekeboe. Met pompelmoessap, want dat drinkt ze graag.
Het was de 1ste keer dat ik het maakte. Hier en daar heb ik wat foutjes gemaakt. Gelukkig vallen ze niet te fel op.