VOOR

Zo ziet het er nu uit.
Einde september moet de vloer volledig vrij zijn (buiten kabels etc). Want dan komen ze de betapor spuiten. En half oktober komt de gyprocman. Daarvoor moeten er ook nog een heel veel zaken gebeuren. Tijd te kort. Manlief zijn verlof is bijna gedaan. Ik ben dus weer aan't stressen. Het moet af. We hebben die man al die 2 keer moeten uitstellen.

Zicht op de zithoek vanuit eetkamer

bureau

Berging

éen of andere kast voor netwerkkabels etc.

onze "kleine" zekeringkast. Mijn man is fan van domotica (is niet voor niks nen it-er)

Er zullen nog heel veel tussen stappen volgen vooraleer er eindelijk na bijna 5 jaar een NA volgt. Hopelijk ergens in april. (of ons kennende nog veel later).

we moeten rennen, vliegen, springen,....

Ook al werk ik niet het is toch verschrikkelijk druk.

Bouw, kinderen, huishouden, mama die gevallen is en plat moet liggen,....

Binnenkort zal het wel iets minder druk worden, dan heb ik terug wat tijd.

Wat we doen als het weer eens regent

dan doen wij dit:

Mijn 2 nichtjes op bezoek

Mijn 2 nichtjes Maya en Finn vinden het ook fijn om iets met Fimo te maken.
Ik zorg dan dat Inias er die dag niet is zodat wij vrouwen iets moois kunnen maken.
Kijk maar eens wat een mooie beertjes ze gemaakt hebben:

Wat we doen om de vakantie om te krijgen. Deel 2

Cupcakes versieren met 2 vierjarigen. En er dus meer in de mond verdwijnt. En ze selectief doof zijn als het op tips aankomt.

In de ban van de Smurfen.

Gaiapark op 1 van de heetste dagen van de vakantie. Pfffff!

Verven. Alles. En mama opruimen nadien.

Wachten tot de vis bijt.

Savannepark in Hasselt met opgezette dieren in polyester.

En ook nog zoals in deel 1: zagen aan mama hare kop, niet alleen kunnen spelen, geen moment zwijgen, selectief doof, zagen aan mama hare kop (maar dat had ik al gezegd). En ook nog naar Cars 2, picknicken in ons (ooit) toekomstig huis terwijl papa daar deze week heel hard aan't werk is.

Nagel aan mijn doodskist

Ja, het is misschien niet mooi. Maar ik heb het over zoonlief, Inias.
Soms is hij echt een nagel (of meerdere) aan mijn doodskist, zou ik hem achter het behang kunnen plakken, haalt hij het bloed onder mijn nagels vandaan, ..... en als er nog meer zo'n spreekwoorden bestaan. Ze zijn op hem allemaal van toepassing.
MAAR van de andere kant doet hij dingen waarvan ik zo'n week gevoel krijg. Waardoor ik weer weet dat ik hem zo enorm graag zie (wat dat is soms moeilijk als hij weer voldoet aan 1 van de bovenvermelde spreuken).
-hij maakt zijn eigen bed op;
-hij maakt zelfs ons bed op of helpt mij;
-hij dekt de tafel;
-hij maakt de vuilbakken leeg;
-hij ruimt zijn speelgoed op (terwijl ik zoiets heb van laat nog maar even liggen);
-.... en nog zo veel andere zaken die hij doet zonder dat ik er moet achter vragen (of zagen). En zelfs dingen waarvan ik denk welk kind van 4 (ok, hij is bijna 5) doet dat.

3de keer goede keer (hopelijk)

Een hele lange tijd geleden had ik voor Inias zelf een t-shirt gepimpt. Ik wist toen nog niet wat ik nu allemaal al weet.
Hij wilde graag een raket.
Zo gevraagd, zo gedaan:

Ik had het in vilt gedaan en met de hand vastgenaaid. Het zag er heel mooi uit totdat het gewassen werd. De vilt was helemaal opgewold. 

Maar terug los dan. Het volgende was een raket in gewoon restjes stof en met vlisofix als versteviging en met het machine genaaid. Het trok echt op niks. Daarom heb ik er ook geen foto van.

Ik was het zo beu en heb het t-shirt opzij gelegd.

Ondertussen heb ik flockfolie ontdekt en heb ik zijn t-shirt voor de 3de keer gemaakt. (En hopelijk de laatste keer). Het is geen raket meer maar een auto die de overblijfselen wat camoufleert.